De misverstanden rondom (v)echtscheiden en alimentatie

Eens in de zoveel tijd staat het onderwerp weer volop in de belangstelling: (v)echtscheiden en alimentatie. De laatste keer was op 12 september jl. op de Dag van de Scheiding (ironisch genoeg verbleef ik dat weekend in het überromantische Heidelberg voor een bruiloft van een vriend). De aankondiging dat 12 september 2014 de Dag van de Scheiding was, zorgde voor een stortvloed aan artikelen in de media over vechtscheidingen, veel te hoge alimentatie waardoor de alimentatieplichtige (in veel gevallen toch nog steeds de man) bijkans aan de bedelstaf raakte.

De reden dat voornoemde Dag van de Scheiding in september wordt georganiseerd is volgens velen gelegen in het feit dat na de zomervakantie veel mensen willen scheiden. Of dat ook daadwerkelijk zo is, of gewoon een marketingpraatje, weet ik niet. Uit eigen ervaring kan ik in elk geval zeggen dat het aanbreken van de maand september voor mijn kantoor nog nooit een significante toename in echtscheidingszaken tot gevolg heeft gehad.

Hoe dan ook, nu de rust op dit gebied weer een beetje is teruggekeerd leek het mij goed om een aantal misverstanden uit de wereld te helpen. Wat ik regelmatig meemaak is dat partijen door hun omgeving op het verkeerde been worden gezet richting onhaalbare doelen (bijvoorbeeld op financieel gebied). Het kwalijke hiervan is dat de intentie van de omgeving niet is gebaseerd op juridische uitgangspunten, maar op emotionele gedachten zoals ‘wraak nemen’, ‘niet gunnen’, ‘controle houden’ etc. Standpunten die hierop gebaseerd zijn, zijn vaak zinloos omdat een rechter daar in beginsel geen enkele rekening mee houdt. En in plaats van dat partijen hierdoor nader tot elkaar komen, drijven ze juist verder uit elkaar en vergeten ze dat het voor alle partijen beter is wanneer ze in elk geval op een goede manier uit elkaar gaan en, met name in het geval van kinderen, nog fatsoenlijk met elkaar om kunnen gaan.

Een voorbeeld: Er kwam eens een vrouw in mijn praktijk die verlaten was door haar man voor een andere vrouw. Partijen waren in gemeenschap van goederen getrouwd. De gemeenschappelijke woning moest verkocht worden, maar er zou een flinke restschuld overblijven. De vrouw had van iedereen in haar omgeving gehoord dat zij niet hoefde te accepteren dat zij ook maar iets van die restschuld zou hoeven te betalen, het was immers haar ex-partner die haar bedrogen had. Hij moest daar dan ook maar voor boeten. Het lukte mij pas na vele herhalingen de vrouw ervan te overtuigen dat een rechter de restschuld voor hun beider rekening zou laten komen, omdat dat nu eenmaal is wat ‘gemeenschap van goederen’ betekent.

Natuurlijk kun je in onderling overleg overeenkomen dat een partij de volledige (of het merendeel) van een schuld voor zijn/haar rekening neemt, maar wanneer die partij daartoe niet bereid is houdt het op. Wat bleek: telkens wanneer ik de vrouw weer eens de juridische kant had uitgelegd, was er wel een naaste die luid verkondigde hoe oneerlijk dat was. Uiteindelijk is het in deze kwestie overigens nog goed gekomen omdat de man vanuit morele overwegingen (dus niet juridische) de woning inclusief volledige hypotheek heeft overgenomen.

Een ander voorbeeld betreft de alimentatie. In deze kwestie kwam de man bij mij. Partijen waren bij een mediator geweest en alles verliep best goed totdat de mediator de alimentatie ging berekenen op basis van de door partijen aangeleverde gegevens. De uitkomst beviel de man op zijn zachtst gezegd niet, als hij zoveel kinderalimentatie zou moeten betalen kon hij beter de bijstand in gaan zo dreigde hij. Ik heb de man aangeboden een tweede berekening te maken en de bedragen waren nagenoeg gelijk aan die van de mediator. Ook hier kostte het de nodige overredingskracht de man ervan te overtuigen dat de kans groot was dat de rechter op ongeveer hetzelfde bedrag zou uitkomen en dat hij zich de kosten van een inhoudelijke procedure dus beter kon besparen.

Wat bleek? De man werd van alle kanten ingefluisterd dat de kinderen nooit zoveel konden kosten, hoeveel kostte een beetje kleding bij de H&M nou? Dat van de alimentatie ook de kosten voor voeding, school, gas, water, licht, zakgeld, kapper, sport etc. betaald moesten worden drong later tot de man door. Toen ik daarbij ook nog een zogenaamde jusvergelijking liet zien (wat partijen beide ‘onder aan de streep’ overhouden voor hun eigen besteding) waaruit bleek dat de vrije ruimte van de vrouw nog steeds fors minder was dan dat van de min, was hij overtuigd.

Mijn goedbedoelde advies aan ‘de omgeving’ is dan ook: “Steun je naaste waar je kunt, wees er emotioneel voor hem/haar maar laat de inhoudelijke (borreltafel)adviezen achterwege, daarvoor is de mediator/advocaat/notaris/etc.

PS1: Uit (niet recent) onderzoek van het CBS blijkt dat vrouwen (met kinderen) na echtscheiding gemiddeld 23% van hun koopkracht verliezen en mannen er juist met 7% op vooruit gaan. Als het echtpaar geen kinderen heeft, daalt de koopkracht van vrouwen met gemiddeld 27% en van mannen met 6%. Bron: http://www.cbs.nl/nl-NL/menu/themas/bevolking/publicaties/artikelen/archief/2004/2004-1461-wm.htm

PS2: De voorbeelden hierboven zijn zodanig veranderd dat deze niet herleidbaar zijn tot specifieke personen. Enige gelijkenis is dan ook volstrekt toevallig.

mr. Barbera Netters

mr. Barbera Netters

Advocaat bij AFB Advocatuur
Na de studie Management, Economie en Recht heb ik Nederlands recht gestudeerd aan de Universiteit van Nijmegen. Sinds 2007 ben ik advocaat. In 2011 ben ik met een eigen kantoor in Hengelo begonnen. Naast Rechtblog schrijf ik ook columns voor nuzakelijk.nl.
mr. Barbera Netters
mr. Barbera Netters
mr. Barbera Netters

Reageer

2 Reacties op "De misverstanden rondom (v)echtscheiden en alimentatie"

Ontvang alerts
avatar
Sorteer op:   meest recent | minst recent
Nicolas
Gast

Dit is inderdaad erg herkenbaar. Mensen die spreken over zaken waar ze geen idee van hebben. Leuk artikel om te lezen.

Janny
Gast

Mijn ex(zelfstandig ondernemer ) doet er van alles aan om zijn draagkracht te manupileren. Mijn ex zegt dat hij een bedrag van €80.000 voor gedane arbeid kwijtscheld aan een enorm groot miljoenen bedrijf . Ik weet heel zeker dat hij die €80.000 wel gebeurd.heeft op een nieuw geopende bankrekening maar ik heb geen bewijs omdat mijn ex mij altijd heeft buitengesloten van de financiële zaken zowel zakelijk en prive. Hoe kan ik de rechter toch laten inzien waar mijn ex mee bezig is.

wpDiscuz
SLUIT
CLOSE