De auto van de zaak inleveren

In het arbeidsrecht wordt wel onderscheid gemaakt tussen primaire en secundaire arbeidsvoorwaarden. Primaire arbeidsvoorwaarden zijn dan de inhoud van de functie en de hoogte van het loon, secundaire arbeidsvoorwaarden zaken als privégebruik van de auto of van de telefoon van de zaak.

Secundaire arbeidsvoorwaarde …..
Werkgevers denken nogal eens dat zaken die een secundaire arbeidsvoorwaarde zijn van een werknemer afgepakt kunnen worden, als hij langdurig niet (meer) werkt, zoals bij ziekte of bij een weken- of maandenlange opnonactiefstelling voorafgaand aan een ontslag. En, zo wordt dan gedacht, als je als werkgever de auto of de telefoon al niet direct kunt innemen, dan toch in elk geval na (een overgangsperiode van) enkele weken of maanden.

….. niet gemakkelijk af te pakken
Deze gedachten zijn onjuist. Het onderscheid tussen primaire en secundaire arbeidsvoorwaarden heeft voor wat de hardheid van de gemaakte afspraak betreft geen betekenis. De secundaire arbeidsvoorwaarde is namelijk geen gunst die de werkgever naar believen van de werknemer afpakken kan, maar een deevan de gesloten (arbeids)overeenkomst. Wijzigingen tegen de wil van de werknemer zijn alleen in bijzondere omstandigheden mogelijk.

Stilzwijgend overeengekomen
Een overeenkomst kan ontstaan doordat partijen een contract ondertekenen, maar ook stilzwijgend. Voor wat dit laatste betreft is de volgende uitspraak uit juli 2013 over de auto van de zaak wel interessant.

Werkneemster, eiseres, was in dienst van Haskoning. Ervan uitgaande dat zij zakelijk méér dan 17.500 km per jaar zou gaan rijden, had zij in 2008 een auto van de zaak gekregen, die zij ook privé gebruiken mocht. Bij een controle vijf jaar later bleek dat zij in niet één jaar die norm gehaald had; sterker, zij was er in ieder jaar ver onder gebleven. Haskoning wilde de auto daarom innemen, waarbij zij aangaf dat zij op kosten besparen moest en dat een nauwgezette uitvoering van de autolease-regeling naar verwachting € 900.000,– op jaarbasis schelen zou.
Werkneemster maakt bezwaar en krijgt van de kantonrechter gelijk: Nadat zij al zovele jaren een auto van de zaak gehad had zonder dat zij in enig jaar aan de norm van 17.500 zakelijke kilometers voldaan had, was de terbeschikkingstelling van de auto een secundaire arbeidsvoorwaarde geworden.

Compensatie aanbieden
Elke zaak is in zeker zin uniek en uit de uitspraak blijkt dat het volgende meegespeeld heeft. Het nadeel dat werkneemster leed als zij de auto niet meer in privé gebruiken kon, was voor haar gelet op de hoogte van haar salaris een substantieel bedrag. Haskoning had evenwel niet aangeboden dat nadeel door een verhoging van het salaris of anderszins structureel te compenseren. Mét een structurele compensatie, zo begrijp ik de uitspraak, was het in dit geval wél mogelijk geweest het ter beschikking stellen van de auto voor privégebruik te beëindigen.

Contractueel regelen
Als u als werkgever voorkomen wilt dat uw werknemer bij langdurige afwezigheid een secundaire arbeidsvoorwaarde blijft genieten, dan moet u in de arbeidsovereenkomst (of in elk geval in een schriftelijk contract) regelen, wanneer of onder welke omstandigheden het recht daarop vervalt.

Over de auteur
Paul van Hoef is al ruim dertig jaar een betrokken en betrouwbare advocaat. Zijn praktijk is gevestigd in Venray. Als ervaren advocaat beschouwt hij het belang van zijn cliënten als zijn belang, hij stopt pas als alle wegen zijn benut. Paul is ijzersterk als het aankomt op het oplossen van juridische puzzels. Vervolgens kan hij dit duidelijk uitleggen, waardoor u te allen tijde weet waar u aan toe bent. Hierdoor kan Paul u goed bijstaan om een juridisch conflict te voorkomen of te winnen.

Reageer

Wees de eerste met een reactie

Ontvang alerts
avatar
wpDiscuz
SLUIT
CLOSE