Een bedrijfsongeval, wie is aansprakelijk?

Op iedere werkvloer gebeurt wel eens een ongelukje. De schilder die van zijn ladder valt, de schoonmaker die uitglijdt over de net gedweilde vloer. Vaak lopen ze met een sisser af, een enkele keer zijn de gevolgen – en bijkomende medische kosten – helaas toch wat serieuzer. Denk aan een werknemer die wekenlang met een blessure thuis zit, daardoor wellicht inkomsten misloopt en zijn eigen risico als sneeuw voor de zon ziet verdwijnen. Rijst de vraag: wie is verantwoordelijk voor die gevolgen?

Uitgangspunt van de wetgever is duidelijk: de werkgever moet goed zorgen voor zijn werknemers. Deze voorzorgsmaatregel impliceert dat een baas ook de nodige voorzorgsmaatregelen moet nemen. Die verantwoordelijkheid kan ver strekken, zo blijkt uit jurisprudentie. Onlangs veroordeelde de rechtbank in Arnhem een schoonmaakbedrijf uit Zutphen wegens nalatigheid, nadat een schoonmaker bij de uitvoering van zijn werkzaamheden in een varkensslachterij vast kwam te zitten in een verwerkingsapparaat en kwam te overlijden. Het schoonmaakbedrijf – dat in de regio bekend stond als een goed werkgever – stelde dat alle werknemers een uitgebreide, schriftelijke instructie over het apparaat in kwestie hadden ontvangen en dat daarmee aan de zorgplicht was voldaan. Die handleiding was in het Nederlands, een taal die de bewuste schoonmaker – afkomstig uit Polen – niet machtig was. De rechtbank verwierp daarom het argument van het schoonmaakbedrijf. Het moge duidelijk zijn: de zorgplicht van werkgevers strekt ver.

Is de baas dan aansprakelijk voor ieder ongeluk op de werkvloer? Hoe zit dat bijvoorbeeld bij een bouwvakker die, onder invloed van drank en drugs, van een steiger afvalt en daardoor in een rolstoel komt? Hoe vervelend ook, in dergelijke gevallen speelt eigen schuld ook een rol. Dat is meteen ook de uitzonderingsclausule van de wetgever: indien sprake is van ‘opzet of bewuste roekeloosheid’ hoeft een baas niet op te draaien voor eventuele schade. Sterker nog, die schade kan een werkgever – indien derden zijn betrokken – in dergelijke gevallen zelfs op de werknemer verhalen.

Om het allemaal nog wat ingewikkelder te maken vindt de wetgever dat een baas ‘enige onvoorzichtigheid’ bij zijn werknemers moet incalculeren. Zo vond de rechter dat een kroegbaas geen salaris mocht inhouden van een ober die een dienblad liet vallen en daardoor kostbare glazen liet sneuvelen.
Deze uitzondering op een uitzondering zet de deur wagenwijd open om eindeloos te discussiëren over bedrijfsongevallen. Wanneer is sprake van eigen schuld, wanneer is voldaan aan de zorgplicht? Het zijn kwesties waar rechters zich met regelmaat van de klok over buigen.

Over de auteur
Deze blog is een bijdrage van mr. René Menting. Hij is als advocaat verbonden aan het Wetshuys in Venlo en Venray. René heeft een natuurlijke gave om complexe vraagstukken snel te analyseren. Als doortastende strateeg stopt hij niet voordat hij de onderste steen boven heeft. Hij houdt zich bezig met goederen- en verbintenissenrecht en heeft een bijzondere aandacht voor bewindvoering, faillissement en WSNP.

Reageer

Wees de eerste met een reactie

Ontvang alerts
avatar
wpDiscuz
SLUIT
CLOSE