10/12/2018 06:00

Dekker ontkent reclame voor de sjoemel/rechtsbijstandverzekering en dwarsboomt Kamervragen!

Na het schaamteloze optreden van minister Sander Dekker bij Achmea rechtsbijstand zijn op 27 augustus 2018 Kamervragen gesteld door drie Kamerleden, te weten: Kuiken, Van Dijk en Van Nispen. Verwezen wordt naar www.Kamervragen.nu.

Op 2 oktober 2018 heeft Dekker een deel van de vragen beantwoord. Om kennis te nemen van de door Dekker gegeven antwoorden, klik hier!

De door Sander Dekker gegeven antwoorden roepen nieuwe vragen op. Van Nispen heeft op 3 oktober 2018 wederom Kamervragen ingediend. Om kennis te nemen van de nieuwe Kamervragen van Van Nispen klik hier!

Waar bestaat het schaamteloze en minister-onwaardige optreden van Dekker uit?
Dekker had deelgenomen aan een omstreden promotie-video voor de sjoemel/ rechtsbijstandverzekering. Om de video te bekijken, klik hier! of klik op de volgende URL: https://www.youtube.com/watch?v=RzTFTiYCFHE.

Vervolgens heeft Dekker voormeld genoemde video op Twitter voorzien van “Thumps Up” en deze video bovendien verspreid via Twitter. Niet alleen vanuit de juridische branche, maar vanuit alle hoeken van Nederland is met verbijstering gereageerd op het ongepaste optreden van Dekker.

Waarom is het optreden van Dekker schaamteloos en minister-onwaardig?
Minister Sander Dekker is minister voor rechtsbescherming.

Dekker heeft zich evenwel nimmer getoond als de minister voor rechtsbescherming die ontegenzeggelijk staat voor de onaantastbare fundamenten van de rechtsstaat. Bovendien heeft Dekker nimmer het algemeen belang gediend. Beide eigenschappen zijn evenwel onontbeerlijk voor de functie van minister voor rechtsbescherming.

Belangrijk fundament van de rechtsstaat: sociale advocatuur
Belangrijk fundament van de rechtsstaat is dat iedereen in staat moet zijn om zijn/haar recht te halen. Een belangrijk middel is aldus de ‘sociale advocatuur’.

De sociale advocatuur maakt mogelijk dat ook lagere inkomensgroepen toegang kunnen krijgen tot de advocatuur, ook wanneer zij niet in staat zijn marktconforme advocatentarieven te betalen.

Dekker had het plan kenbaar gemaakt om o.a. voor civiele zaken de stekker uit de sociale advocatuur te trekken. De minder bedeelde rechtzoekende zou hierdoor volledig aan zijn/haar lot worden overgelaten.

Tweede Kamer: plan van minister Sander Dekker kan naar de prullenbak!
Op 25 september 2018 lekten de eerste plannen van Dekker uit. De Tweede Kamer blokkeerde het plan van Dekker en verwees deze naar de prullenbak. De forse kritiek op Dekker kwam zelfs van de eigen coalitiepartners. Ook de Nederlandse Orde van advocaten had stevige kritiek op Dekker geuit.

In essentie kwam de kritiek er op neer dat de rechtsstaat met het plan van Dekker niet zou worden ‘beschermd’, maar juist zou worden ‘afgebroken’.

Waarom wil de minister voor rechtsbescherming de rechtsstaat afbreken?
Er lijkt echt iets niet te kloppen: een minister voor rechtsbescherming die zijn vizier gericht heeft op het afbreken van het belangrijke fundament van de rechtsstaat.

Dient de minister voor rechtsbescherming met het afbreken van de rechtsstaat het algemene belang?

Reeds William Blackstone (1723-1780), Engelse jurist, rechter en politicus had voor het algemeen belang het volgende toepasselijke criterium aangelegd:

The public good is in nothing more essentially interested, than in the protection of every individual’s private rights

Oftewel: om het publieke belang te dienen, moet de bescherming van individuele rechten vooropstaan.

Heeft Sander Dekker uitsluitend het algemeen belang beoogd te dienen of is er wellicht meer aan de hand?
Even voorafgaand aan de omstreden plannen van Dekker om de sociale advocatuur de nek om te draaien, heeft Dekker plotseling opvallend veel interesse getoond in Achmea rechtsbijstand  en het Klachteninstituut Kifid.

Het zal deze minister voor rechtsbescherming toch wel duidelijk zijn dat met zijn optreden het idee gevoed wordt dat met het accepteren van gunsten in ruil voor het verloederen van het fundament van de rechtsstaat, Nederland zich in één klap zou scharen onder landen waarin de rechtsstaat niet of nauwelijks er meer toe doet en waar de corruptie hoogtij viert?

Schijn van belangenverstrengeling
Reeds de schijn van belangenverstrengeling behoort daarom door de minister voor rechtsbescherming coûte que coûte te worden vermeden. Dekker blijkt zich daar geen enkele rekenschap van te geven, getuige het feit dat Dekker weigert om zonder traineren deugdelijk en volledige verantwoording af te leggen voor het bestaan van de (schijn van) belangenverstrengeling. Sterker, Dekker stelt blijkens de beantwoording van Kamervragen primair -en sec- ‘geen reclame’ te hebben gemaakt.

Dit is onvoorstelbaar aangezien er duidelijke aanwijzingen zijn dat Dekker zijn vizier niet op de rechtsstaat had gericht maar op de in opspraak geraakte rechtsbijstandverzekeringsbranche c.q. het in opspraak geraakte Klachteninstituut Kifid. Het betrof dus niet een ‘regulier’ werkbezoekje waarover Kamervragen zijn gesteld, maar een gerichte en weloverwogen actie met mogelijk persoonlijke belangen, zoals het verkrijgen van een baan bij Achmea rechtsbijstand. Hierbij heeft Dekker de rechtsstaat en de belangen van de economisch zwakkeren in de samenleving in gevaar gebracht en de gevolgen van die gevaren op de koop toe genomen.

Evident is dat het optreden van Dekker onverenigbaar is met de functie van minister voor rechtsbescherming.

Dubieuze taferelen volksvertegenwoording c.q. bestuur van Nederland
In de korte tijd dat Dekker minister voor rechtsbescherming is, hebben zich dubieuze taferelen afgespeeld in de volksvertegenwoordiging en het bestuur van Nederland.

Evident is dat een Nederland  waarbij Volksvertegenwoordigers en/of bewindslieden zich schaamteloos laten prikkelen door het vooruitzicht van een baantje of een paar opdrachten, geen rechtsstaat (meer) is.

Voor diegenen die nog de hoop hebben dat Nederland hierdoor niet kan worden geraakt dan wel dat het zo’n vaart niet zal lopen: helaas! Het is al zo ver! Verwezen wordt o.a. naar de recent in opspraak geraakte Duthler, senator Eerste Kamer. Ook deze laatstgenoemde senator ontkent -net als Sander Dekker- in alle toonaarden.

Inmiddels zijn door de affaire Duthler noodgedwongen de integriteitsregels voor senatoren van de Eerste Kamer aangescherpt.

Ook na het aanscherpen van de integriteitsregels heeft Dekker niet van zich laten horen. Geen scherpe veroordeling dat Nederland wordt geraakt, zelfs geen blijk van afkeuring. Helemaal niets! Dat geeft te denken. Immers, Duthler is niet alleen Senator Eerste Kamer, maar ook de Voorzitter van de Deskundigenbijeenkomst Eerste Kamer.

Voor diegenen die nog nooit gehoord hebben van de Deskundigenbijeenkomst: dit gezelschap heeft het experiment van de rechtsbijstandverzekeraars DAS en Unive tezamen met de rechtbank Noord-Nederland door de Eerste Kamer geloodst. Het betrof een dubieus, extreem duur en nodeloos experiment van € 100 miljoen (!) in vijf jaar, waardoor de rechtspraak in financiële problemen is geraakt.

Het experiment van de Spreekuurrechter werd in de etalage gezet als een zogenaamd “sociaal” experiment voor de zwaksten in de samenleving, maar was feitelijk allerminst sociaal en vrijwel volledig in het belang van de rechtsbijstandverzekeringsbranche. Lees hier over het omstreden experiment van de Spreekuurrechter en de rol die de Deskundigenbijeenkomst hierbij heeft gespeeld, met in de hoofdrol de in opspraak geraakte Voorzitter Duthler.

Een minister voor rechtsbescherming behoort de wacht aan te zeggen, scherp te veroordelen en adequaat in te grijpen indien volksvertegenwoordigers en/of bewindslieden zich misdragen jegens de rechtsstaat. Ook dient de minister voor rechtsbescherming ervoor te waken dat de schijn van belangenverstrengeling ontstaat.

Hoogleraar Staats- en bestuursrecht, prof. Wim Voermans (Universiteit Leiden) is van mening dat bij Duthler op zijn minst sprake is van de ‘schijn van belangenverstrengeling’.

Valt Dekker nόg meer te verwijten dan het afbreken van de rechtsstaat, het gebrek aan daadkracht en de (schijn van) belangenverstrengeling?
Voor de beantwoording van deze vraag moet worden gekeken naar de achtergronden van de rechtsbijstandverzekeraars en hun dienstverlening.

De rechtsbijstandverzekeraars en hun producten c.q. dienstverlening, waaronder de rechtsbijstandverzekering, zijn de afgelopen jaren keer op keer in opspraak geraakt.

Het Europese Hof van Justitie, de Hoge Raad, diverse Gerechtshoven, diverse Rechtbanken  en o.a. het TV-programma Radar hebben talloze keren bevestigd dat de dienstverlening omtrent de rechtsbijstandverzekering niet deugt.

Minister Sander Dekker wist, althans behoorde te weten, dat de consument niet gebaat is bij de huidige rechtsbijstandverzekering. Dekker had het bezoek bij Achmea daarom moeten aangrijpen om de structurele problemen van de rechtsbijstandverzekeraars en hun dienstverlening aan te kaarten en de benodigde oplossingen moeten faciliteren.

Ook had Dekker de integriteit en de ethiek van de rechtsbijstandverzekeringsbranche ter discussie moeten stellen. Lees hier bijvoorbeeld over het gesjoemel door de rechtsbijstandverzekeringsbranche met onderzoek en publicatie over de vrije advocaatkeuze.

Door de rechtsbijstandverzekeringsproblematiek te negeren, bij Achmea een video op te nemen en het in opspraak geraakte Klachteninstituut Kifid als voorbeeld aan te halen hoe een instituut zou moeten functioneren, heeft Dekker op zijn minst de schijn van belangenverstrengeling over zich afgeroepen c.q. de discussies over de (schijn van) belangenverstrengeling uitgelokt.

Over de auteur
Dit artikel is geschreven door mr. Floris Zwartkruis, jurist arbeidsrecht bij Orange Legal.

Geef als eerste een reactie

Geef een reactie

Uw e-mailadres wordt niet gepubliceerd.




SLUIT
CLOSE