22/08/2019 07:08

Procederen in (Netflix)series. Gaat dat wel goed?

Inmiddels wordt iedereen er mee platgegooid in series en films: ‘the Supreme Court, the Federal District Court en the Court of Appeals for the Seventh Circuit’. Deze ‘hogere’ rechtbanken zien we terug in populaire Netflix-series zoals How to get away with murder en Making a Murderer. Deze series zijn echter allemaal gebaseerd op het Amerikaanse rechtssysteem. Als je naar Nederlandse series kijkt, dan valt het op dat allerlei termen door elkaar worden genoemd, zoals rechtbank, hof, gerechtshof, vonnis en uitspraak. Onze advocaten valt het op dat dit niet altijd goed gaat. Hoe hoort het dan wel?

In Nederland is de rechterlijke macht opgedeeld in drie instanties. Op de eerste plaats heb je de rechtbanken. Wanneer je met een juridisch probleem naar de rechter stapt kom je hier dan ook als eerste terecht. Afhankelijk van het soort zaak dien je een dagvaarding of een verzoekschrift in. De wederpartij krijgt de gelegenheid om hierop te reageren en nadat er een zitting heeft plaatsgevonden wordt er door de rechter uitspraak gedaan. Dit noemen we een vonnis of een beschikking. Er zijn in totaal 11 rechtbanken in Nederland. Sommige rechtbanken hebben meerdere locaties. Ben je het niet eens met deze uitspraak van de rechtbank dan kun je in hoger beroep bij een van de vier gerechtshoven. Dit doe je door middel van een hoger beroepsschriftuur of een appeldagvaarding (afhankelijk van of er een vonnis of een beschikking door de rechtbank is gewezen). Het gerechtshof beoordeelt de zaak opnieuw aan de hand van de grieven die zijn ingediend. Dit zijn de punten waarop je het niet eens bent met de uitspraak van de rechtbank. Een gerechtshof doet vervolgens wederom een uitspraak. Dit noemen we een arrest of een beschikking.

Vervolgens heb je in Nederland nog de mogelijkheid om in cassatie te gaan. Dit kan bij de Hoge Raad. De Hoge Raad is de hoogste rechter in Nederland op het gebied van civiel recht, strafrecht en belastingrecht. De Hoge Raad is géén derde instantie maar een zogenoemde cassatierechter. Dit betekent dat de Hoge Raad enkel beoordeeld of de lagere rechter het recht goed heeft uitgelegd en toegepast. Het is dan ook zo dat niet iedere zaak zich leent voor cassatie. Dit is enkel het geval wanneer het gerechtshof bijvoorbeeld een wet of regel verkeerd heeft uitgelegd of een uitspraak niet goed heeft onderbouwd. Ook kan men zich wenden tot de Hoge Raad indien er nieuwe feiten en omstandigheden aan het licht zijn gekomen in een strafzaak. Dit noemen we herziening. Een uitspraak bij de Hoge Raad noemen ook een arrest of een beschikking. Soms komt het voor dat de Hoge Raad de zaak terug verwijst naar een gerechtshof. Het gerechtshof moet de zaak dan opnieuw behandelen en wederom een uitspraak doen. Daarna ben je in principe uitgeprocedeerd.

In bestuurszaken lopen de procedures anders. Hier ga je in bezwaar bij het bestuursorgaan dat het besluit heeft genomen, in beroep bij de rechtbank en vervolgens in hoger beroep bij de Centrale Raad van Beroep. De Centrale Raad van Beroep is hier dan ook de hoogste rechtbank. Deze toetst in tegenstelling tot de Hoge Raad wel feitelijk.

In mijn volgende blog zullen de Amerikaanse rechtbanken nader worden toegelicht en zal het verschil met Nederland worden uitgelegd.

Over de auteur
Deze blog is een bijdrage van mr. Janine Engels, jurist bij Het Wetshuys in Venlo, Venray en Boxmeer. Janine is een gedreven juriste met een grote passie voor het recht en maatschappelijke vraagstukken. Haar juridische kennis combineert ze met sociale vaardigheden en vastberadenheid met als doel het best mogelijke resultaat voor de cliënt te bewerkstelligen. Strafrecht is dé grote passie voor Janine.

Geef als eerste een reactie

Geef een reactie

Uw e-mailadres wordt niet gepubliceerd.




SLUIT
CLOSE